IstanbuL’da, harabeLerin ve etnik kokuLarin boL oLdugu varos bir mahaLLede ucsuz bucaksiz, insanin yasanacak yer burasi diyemeyecegi bir yerde hayata geLdim. ILk dogdugunda insan umursamazdir, beLirLi bir zaman gecerki ortama ayak uydurmak zorundasindir. Isin asLina bakarsan korkman gereken zamanLar bunLardir zira etraf serseri varosLarinin mahsunca birbirLerine soyLedigi sarkiLarLa, konusmaLarLa ve kavgaLarLa doLudur. O zamanLar hersey guzeL geLir ve ozenmemek eLde degiLdir, ne de oLsa insan daha ergen sifatini tasimamaktadir ve dusunememektedir. Sadece fizikseL oLarak gucLu oLan hayattadir psikoLojisi icersindedir, tipki ekoLojik bir denge gibi. Buyuk baLik kucuk baLigi ziker.! Butun pisLik doLu arkadas cevrenLe zamanini guzeLce gecirirsin ve bundan buyuk keyif aLirsin. Neyse ki tasinma vakti geLmistir ve iyi bir semt seciLir. Yeni yerde insanLar, kisinin kendisine gore daha saf ve zararsiz geLir. 1.Sinifa basLamak icin o buyuk gun geLmistir. OkuLun iLk gunu, endiseLi ve sidik doLu gecer. Sinif sirasindan ya kaLkarsin, ya kaLkmazsin. KaLktiginda insanin hayata biraz daha hakim oLdugu goruLur. Ayaga kaLkip gezmediginde ise, hayat seni korkutur ve insan ici iLiskiLeri hep zor geLir. Dayak, kavga ve guruLtu doLu bir hayatta buyumussundur ve diger insanLara nasiL davranacagini biLemessin. AiLenden baska seni yetistirecek kimsen oLmamistir. Korkuyordum bende, Cunku bende okuLun iLk gunu ayaga kaLkmamistim…